نتایج 5 و 10 ساله تزریق اوزون در داخل دیسک

پیگیری نتایج 5 و 10 ساله تزریق اوزون در داخل دیسک در درمان بیماری دیسک کمر

 

خلاصه

 پارگی دیسک کمری  شایع‌ترین علت جراحی ستون فقرات می‌باشد . عده‌ای از پزشکان استفاده از تزریق اپیدورال استروئید و تزریق داخل دیسکی گاز اوزون  به عنوان درمان های مدرن را تجربه کردند نتایج اولیه این تجربیات مثبت بوده است ولی نتایج طولانی مدت و آن مشخص نبوده است.

 متد

108 بیمار با پارگی دیسک در بین سال‌های 2٬002 تا 2٬003 مورد تزریق داخل دیسکی  ازون قرار گرفتند و پس از پنج سال از طریق مکالمه تلفنی نتایج آن در 107 بیمار ارزیابی شده است. پس از 10 سال 60 بیمار قادر به انجام مصاحبه تلفنی بودند . در مصاحبه تلفنی از بیماران خواسته شده بود که در مورد نتیجه درمان  تزریق داخل دیسکی اوزون اظهار نظر کنند . کلیه بیماران شش ماه پس از تزریق ام‌آرآی(MRI) داشتند که نشان می‌داد که آیا  حجم دیسک پاره شده کاهش یافته است یا خیر .

 نتایج

 تصاویر MRI نشان می‌داد که  پی از 6 ماه به میزان قابل  توجهی    از اندازه دیسک کم شده است.به‌طوری‌که در79% بیماران حجم قسمت پاره شده دیسک به نصف رسیده بود. از میان بیماران 19 نفر  مورد عمل     جراحی قرار گرفتند. از میان این 19 بیمار که مورد عمل جراحی قرار گرفته بودند 12 تن از آنان در شش ماه اول پس از تزریق به علت عدم بهبود درد جراحی شده بودند. یکی از 12 بیمار به علت پیدایش دیسک  در یک سطح دیگری به جز سطح تزریق شده  مورد  عمل  جراحی  قرار گرفته بود. دو نفر  از میان بیماران جراحی شده مورد عمل  گذاشتن وسیله بین زواید  شوک (Interspinous spacer ) قرار گرفته بود و بقیه بیماران تحت جراحی دیسکتومی ساده قزار گرفته  بودند . بقیه 95 بیماری  که مورد تزریق  اوزون قرار گرفته بودند   82% موارد پس از 5 سال  و 88% موارد در 10 سال بهبود یافته  بودند. در طول مدت  بررسی 10 ساله  عارضه ناشی از تزریق اوزون در داخل دیسک گزارش نشده است.

 نتیجه

 طبق مقاله ما می‌توانیم نتیجه‌گیری کنیم که تزریق داخل دیسکی اوزون در 75 درصد  بیمارانی که دچار پارگی دیسک هستند در 10 سال مؤثر است . پیگیری نتایج 5 و 10 ساله تزریق اوزون در داخل دیسک در درمان بیماری دیسک کمر

 

خلاصه

 پارگی دیسک کمری  شایع‌ترین علت جراحی ستون فقرات می‌باشد . عده‌ای از پزشکان استفاده از تزریق اپیدورال استروئید و تزریق داخل دیسکی گاز اوزون  به عنوان درمان های مدرن را تجربه کردند نتایج اولیه این تجربیات مثبت بوده است ولی نتایج طولانی مدت و آن مشخص نبوده است.

 متد

108 بیمار با پارگی دیسک در بین سال‌های 2٬002 تا 2٬003 مورد تزریق داخل دیسکی  ازون قرار گرفتند و پس از پنج سال از طریق مکالمه تلفنی نتایج آن در 107 بیمار ارزیابی شده است. پس از 10 سال 60 بیمار قادر به انجام مصاحبه تلفنی بودند . در مصاحبه تلفنی از بیماران خواسته شده بود که در مورد نتیجه درمان  تزریق داخل دیسکی اوزون اظهار نظر کنند . کلیه بیماران شش ماه پس از تزریق ام‌آرآی(MRI) داشتند که نشان می‌داد که آیا  حجم دیسک پاره شده کاهش یافته است یا خیر .

 نتایج

 تصاویر MRI نشان می‌داد که  پی از 6 ماه به میزان قابل  توجهی    از اندازه دیسک کم شده است.به‌طوری‌که در79% بیماران حجم قسمت پاره شده دیسک به نصف رسیده بود. از میان بیماران 19 نفر  مورد عمل     جراحی قرار گرفتند. از میان این 19 بیمار که مورد عمل جراحی قرار گرفته بودند 12 تن از آنان در شش ماه اول پس از تزریق به علت عدم بهبود درد جراحی شده بودند. یکی از 12 بیمار به علت پیدایش دیسک  در یک سطح دیگری به جز سطح تزریق شده  مورد  عمل  جراحی  قرار گرفته بود. دو نفر  از میان بیماران جراحی شده مورد عمل  گذاشتن وسیله بین زواید  شوک (Interspinous spacer ) قرار گرفته بود و بقیه بیماران تحت جراحی دیسکتومی ساده قزار گرفته  بودند . بقیه 95 بیماری  که مورد تزریق  اوزون قرار گرفته بودند   82% موارد پس از 5 سال  و 88% موارد در 10 سال بهبود یافته  بودند. در طول مدت  بررسی 10 ساله  عارضه ناشی از تزریق اوزون در داخل دیسک گزارش نشده است.

 نتیجه

 طبق مقاله ما می‌توانیم نتیجه‌گیری کنیم که تزریق داخل دیسکی اوزون در 75 درصد  بیمارانی که دچار پارگی دیسک هستند در 10 سال مؤثر است .

مقدمه

پارگی  دیسک کمر شایع‌ترین علت درد سیاتیکی و کمر درد می‌باشد.  شایعترین علت جر احی ستون فقرات پارگی دیسک کمری می‌باشد . انسیدانس  سالانه فتق دیسک در ایالات متحده در حدود 1.7 %  است.  (1)یعنی در هر سال 1.7در صد از جمعیت دچار پارگی دیسک می شوند . یک مطالعه بین سال 1٬990 تا 1٬993 نشان داده است که هشت دهم در صد جمعیت ایالات و واشنگتن آمریکا در هر سال مورد عمل جراحی دیسک قرار می‌گیرند. (2)میزان عمل  مجدد دیسک در دو سال اول در حدود نه در صد است (3و 4 )و در 10 سال به حدود 10 تا 25% افزایش می‌یابد.(  5,6,7,8,9,10,11,12 ,13,14    ) بیمارانی که چسبندگی  اپیدورال دارند سه برابر بیشتر از بیمارانی که این چسبندگی را ندارند علایم رادیکولوپاتی را نشان می دهند. (15,16,17)  قاعدتاً قبل از انجام عمل جراحی درمان‌های غیرجراحی انجام می‌شود. یک مطالعه در  سال 2٬007  نشان می‌دهد در ایالات متحده امریکا  با جمعیت 300 میلیون نفر  در  هر سال 1٬000٬000  نفر تحت درمان غیر جراحی پارگی دیسک قرار میگیرند  و هر سال  245٬000 جراحی  دیسک انجام می‌شود .(18 ) نظارت از سوی دیگران در حدود 2٬025 نفر در هر 100٬000 جمعیت گزارش دست. در حدود نه در صد از بیمارانی که تشخیص دیسکی کمری داشتند و 33% بیمارانی که دچار رادیکولو پاتی و سیاتیک شدن تحت عمل جراحی قرار گرفتند.تزریق  اپیدورال استروئید اثر موقتی دارد . اثرات و ملاقات دارد و حدودا سه بار تکرار می‌شود .25% تا 72% بیمارانی که تزریق  اپیدورال داشتند در عرض دو سال تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند. ( 19,20,21  )

تاریخچه تزریق گاز اوزون

اوزون اولین بار در  سال 1980 برای درمان پارگی دیسک کمر مورد استفاده قرار گرفت. این گاز  یک مولکول با اکسیژن می‌باشد که در جو  و یا در روی زمین از طریق اثرات اشعه ماورای بنفش بر مولکول گاز   اکسیژن تولید می‌شود.

 

گاز اوزون یک اکسیدکننده قوی است و باعث شکافتن مولکول‌های پروتئینی پروتئوگلیکان و نیز خنثی‌کردن شارژهای منفی سولفات می‌شود . ( 22) این باعث می‌شود که دیسک  ‌پاره شده آب  خود را از دست بدهد و در نتیجه باعث کاهش حجم آن  می‌شود.( 23)  چندین مطالعات حیوانی برای پی بردن به اثرات گاز اوزون بر روی دیسک  انجام شده است . این  مطالعات بر روی  خرگوش و خوک  انجام شده است .(24,25,26,27)

این مطالعات نشان داده است که اثرات گاز اوزون بر  روی  هسته‌ دیسک که وفیبرهای کلاژن  وابسته به دوز است . یعنی در هر دوزی  اثرات خاصی دارد. در مطالعات حیوانی اثر توکسیک و سمی   برای تزریق اپیدورال اوزون گزارش نشده است  . دو مطالعه انسانی برای اثر  گاز اوزون بر روی سیتوکین ها انجام شده است(  28,29) .     در غلظت  یک تا پنج در صد اوزون سطح  TNF-α, IL-6 and IL-1Β  به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد . چندین  مطالعه انسانی برای اثرات اوزون بر روی  دیسک گردن و کمر انجام شده است . (23,30,31 ,32,33,34,35,36,37,38,39,40,41  )

دو مطالعه راندم انجام  شده یکی مقایسه اثرات  اوزون  داخل دیسکی با تزریق اپیدورال استروئید  در درمان دردهای رادیکولر و دومی مقایسه اثرات اوزون داخل عظلانی  با پلاسبو در درمان بیماری کمردرد انجام شده است (30,42 ) . در هر دو مورد میزان موفقیت بین 65 تا 80% و عوارض بسیار کمی گزارش شده است . در مقاله‌های دیگر عوارضی از قبیل  کوری گذرا پس از تزریق حجم زیادی گاز اوزون ( 43  )صدمه  ریشه عصبی به علت افزایش فشار داخل دیسک در و حین  تزریق( 44,45 ) یک مورد سردرد شدید علت افزایش فشار داخل تکا   و  مورد  دیسک که منجر به عمل مجدد شده است(46) و یک مورد سپتیسمی ناشی از E. Coli که کشنده‌ بوده است   گزارش شده است .( 47 )     دو مطالعه متا آنالیز وجود دارد که نشان میدهد که تزریق اوزون داخل دیسک روشی بی خطر و مو ثر در درمان پارگی دیسک است . ( 48,49)

روش مطالعه

اطلاعات مردم شناسی

از ژانویه 2002 تا ژانویه 2004 108 بیمار (57 مرد / 51 زن متوسط ​​سن 15.1 ± 46.7 سال) با chemonucleolysis ازن از  راه پوست تحت درمان قرار گرفتند. همه بیماران مبتلا به درد رادیکولر بودند و برخی از آنها  کمر درد هم داشتند . طول مدت علایم بود حداقل یک ماه (متوسط ​​15.0 ± 9.4 ماه و متوسط ​​4 ماه) و بیماران  به درمانهای طبی ( محافظه کار) پاسخ نداده  بودند. مدت زمان علایم بیماری در 69٪  موارد 3 ماه یا بیشتر بود. هیچ کدام از بیماران مبتال  فلج حرکتی  نبودند (فیشر <4.) .  در تمام موارد،  برای تایید / دیسک برآمده و یا اکسترود از MRI لومبوساکرال استفاده شد. 91 بیمار مبتلا پارگی یک دیسک، 15 بیمار پارگی دودیسک   و 2  بیمار پارگی سه دیسک داشتند . بیماران زیر  مورد تزریق گاز اوزون قرار نگرفتند و از مطالعه خارج شدند : کسانی که فلج حرکتی داشتند (فیشر <4)، کسانی که تنها کمر درد بدون درد رادیکولر اندام تحتانی داشتند . ، کسانی که دیسک آنها پاره و داخل کانال  نخاعی آزاد بود  ، کسانی که دیگر بیماریهای ستون فقرات مثل تومور، لیز، شکستگی، تنگی شدید داشتند  و کسانی  که قبلا مورد عمل جراحی ستون فقرات قرار گرفته بودند  . همه بیماران  برای تزریق اوزون در داخل دیسک آگاهانه دادند .

روش کار

تزریق اوزون  در اتاق عمل تحت  آرام بخش (moderate sedation) ​​انجام شد. به  بیمار نیم ساعت قبل از عمل توسط متخصصین بیهوشیداروی  آرام بخشی   داده شد.   پس از آن بیماران به اتاق عمل منتقل  و در  یک طرف خوابانده میشدند   به طوریکه  سمت مبتلا به سمت بالابا شد و باسن و زانو در وضعیت جنینی خم شده بودند . تخت اتاق عمل نیز  به سمت بالا محدب شده بود تا ، امکان دسترسی جراح راحت تر به دیسک راحت تر باشد . پس از   ضد عفونی کردن پوست با ضد عفونی کنندههای  استاندارد و  پوشاندن محل عمل با پارچه  استریل، یک سوزن چیبا ن (18 G، با 27  سانتی متر طول) به  روش استاندارد خلفی جانبی خارج  مفصلی(standard postero-lateral, extra-articular percutaneous approach) از راه پوست وارد دیسک شد.  سوزن از سمتی که بیمار درد بیشتری داشت وارد دیسک شد.در 97٪ از بیماران تصاویر MR نیز دیسک  پاره را در طرفی که حداکثر درد را داشت نشان میدادند .تمامی تزریق ها  تحت کنترل فلوروسکوپی انجام می شد.  با گرفتن تصاویر قدامی خلفی و  جانبی موقعیت سوزن درون دیسک  تایید میشد . قبل از تزریق اطمینان حاصل می شد که  نوک سوزن  در داخل pulposus Nucleous  واقع شده است.

مخلوط گاز  ازن و  اکسیژن در زمان تزریق  توسط یک ژنراتور ازن پزشکی (Ozonline E 80، پزشکی SRL، بولونیا ایتالیا) تولید می شد. غلظت مخلوط گاز حدود 40 میکروگرم در میلی لیتر بود .  بین 5 تا 10 میلی لیتر  از گاز به هر دیسک  تزریق می شد. هنکام تزریق گاز  در داخل فضای دیسک  بین سرنگ و سوزن، یک فیلتر باکتریایی میلی پور قرار  داده می‌شد تا از ورود باکتری به داخل دیسک جلوگیری شود .

10 میلی لیتر  گاز  ازن در عرض بک دقیقه داخل دیسک تزریق می شد . گاز در داخل فضای دیسک در فلوروسکوپی قابل مشاهده بود. . بیماران   یک شب در بیمارستان تحت نظر  بودند و  و صبح روز بعد مرخص می شدند . 7 روز پس از عمل بیماران میتوانستند به کار باز گردند .    . متوسط زمان برای تزریق داخل دیسکی اوزون  حدود 15 دقیقه بود.

ارزیابی بالینی

 شرح حال ،  اطلاعات دموگرافیک   و بالینی بیماران  از پرونده آنها  جمع آوری شد و در  یک  پایگاه  کامپیوتری محرمانه  حفظ  می شد. پزشکان دیگری که از اطلاعات بیماران خبر نداشتند مصاحبه تلفنی در 5 و 10 سال پس از عمل  را انجام دادند . آنها  در پنج سال و ده سال پس ، بیماران پرسیده بودند از:

 

 توجه به وضعیت بالینی قبل از عمل اکنون  ( پس از 5 و 10 سال )درد شما چطور است؟  آیا  بدتر از آن، بدون تغییر، بهتر، بسیار بهتر است؟

آیا بعد از تزریق اولیه ( در طول 5 و 10 سال ) شما هیچگاه عود مجدد درد   داشته‌اند ؟

آیا شما برای کمر درد خود بعد از تزریق (در طول 5 و 10 سال )  از مسکن ها  استفاده کرده اید هرگز، گاهی اوقات، اغلب یا روزانه؟

برای پنجاه و دو نفر که تنها در  یک سطح بیماری دیسک داشتند  یک ام آر آی در شش ماه پیگیری (حداقل 3 تا 8 ماه) انجام شده بود.   تصاویر ام ای ای کنترل با ام ار ای قبل از عمل توجه  نورورادیولوژیست های neuroradiologists مستقل ارزیابی و مقایسه شدند. تغییر در حجم فتق دیسک پس از تزریق اوزون در نماهای  محوری و ساژیتال ثبت شد.

 

نتایج

از  108 بیمار، 107  نفر پس از  5 سال مورد بررسی قرار گرفتند. بیست و شش  نفر از بیماران  در ده سال (به طور عمده به تغییر شماره تلفن) نتوانستند مورد مصاحبه تلفنی 3قرار گیرند .      سه بیمار دیگر به دلایلی غیر از عمل جراحی ستون فقرات فوت کرده بودند .  در 5 سال پیگیری،  19 نفر نیاز به جراحی پیدا کرده بودند .  17 نفر  از 19 جراحی discectomies بودند و دو  نفر تحت جراحی جداکننده interspinous قرار گرفته بودند   .  عمل جراحی در دوازده نفر از 19 بیمار  در شش ماه اول  پس از زریق رخ داده بود .  در یک بیمار دیسککتومی در 22 ماه  بعد به دلیل فتق در سطح دیگری انجام شده بود.

دو بیمار  تنگی monosegmental در 51 ماه و 61 ماه  بعد از تزریق داشتند ، که با جداکننده interspinous تحت درمان قرار گرفتند . زمان این جراحی ها  در شکل 1  ارائه شده است . به طور کلی ، 16 discectomies در سطح آسیب دیده در 108 بیمار در 5 سال (15٪) به علاوه دو مورد از DDD / تنگی وجود داشت . مصاحبه تلفن ده سال بعد  هیچ جراحی اضافی در بیمارانی    که قادر به تماس با آنها بوده ایم را نشان نداد .

شکل. 1. البته زمان جراحی  پس از درمان ازن را نشان می‌دهد . خط آبی نشان دهنده پاسخ واقعی از بیمارانی که توانستیم با انها  تماس بگیریم . خط قرمز نشان دهنده بدترین حالت   است که در آن  بیماران تحت  عمل جراحی قرارگرفتند .

 

 

 

شکل. 1. البته زمان جراحی  پس از درمان ازن را نشان می‌دهد . خط آبی نشان دهنده پاسخ واقعی از بیمارانی که توانستیم با انها  تماس بگیریم . خط قرمز نشان دهنده بدترین حالت   است که در آن  بیماران تحت  عمل جراحی قرارگرفتند .

برای مقایسه طول مدت علایم در بیمارانی که  ظرف 6 ماه تحت عمل جراحی قرار گرفتند نسبت به کسانی که تحت عمل جراحی قرار نگرفتند از    آزمون Mann-Whitney استفاده شد.  بین این دو گروه (= 0.98 P) تفاوت معنی داری وجود نداشت. برای پی بردن به اینکه بیماران با بیماری دیسک در یک  سطح در مقایسه با بیمارانی که بیماری دیسک در چند سطح داشتند از  آزمون Chi-square استفاده شد. بین این گروه ها (= 0.16 P) تفاوت معنی داری وجود نداشت.

 

در بیشتر بیماران،  اندازه فتق  دیسک در 6 ماه کاهش یافت. ( شکل 2.  )  از 52 نفر که در یک سطح بیماری دیسک داشتند یافته های  MRI در 6 ماه پس از تزریق به شرح زیر بود : ، 42 (81٪) کاهش فتق  دیسک در حد  50٪ یا بیشتر.از  نه بیماری (17٪) که   تغییر قابل توجهی  در  اندازه فتق  نداشتند  سه  بیمار  تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند  . در این مجموعه، هیچ همبستگی بین سن و کاهش در فتق  وجود نداشت .

 (R2 = 0.04)

 

شکل. 2. MRI ها از دو بیمار  که  کاهش در حجم فتق دیسک پس از تزریق ازن intradiscal را نشان میدهد .

 

 

 

 

شکل. 2. MRI ها از دو بیمار  که  کاهش در حجم فتق دیسک پس از تزریق ازن intradiscal را نشان میدهد .

 

ارزیابی بالینی در 5 سال

از 108 بیمار تحت درمان، 89 نفر  (82٪) نیاز به  عمل جراحی ستون فقرات سطح تزریق شده نداشتند . . یکی از  108 بیمار   را نتوانستم پیگیری کنیم . هفت نفر از آنها حداقل دو تزریق ازن (7٪) داشتند .  در چهار نفر از این 7 نفر  تزریق دوم بین 1 تا 6 سال پس از تزریق اولیه انجام شد. از 88 نفر شرکت کننده در مصاحبه تلفنی، 9  نفر (10٪)  درد خود را "بدتر،" 6  نفر (7٪)  "برابر"، 32  نفر (36٪)  "بهتر" و 41 نفر  (47٪)  "خیلی بهتر."گزارش داده بودند.

ارزیابی بالینی در 10 سال

در ده سال، سه نفر از 108 بیمار اصلیکه در  ارزیابی  پنج سال پیگیری شرکت داشتند  فوت کرده بودند .  در 19 نفر از کسانی که  بر اساس ارزیابی 5 سال تحت عمل جراحی قرارگرفته بودند  موفق به مصاحبه نشدیم . بنابرین 60 نفر از  86 نفر  بیمار توانستند در مدت 10 سال  مورد پیگیری قرار گیرند .  یعنی (70٪)  از بیمارانی که در 5 سال مورد ارزیابی قرار گرفتند در 10 سال توانستند ارزیابی شوند  .   از 60 بیمار مورد ارزیابی  2  نفر (3٪)  بدتر،" 5 نفر  (8٪)  "همان درد ،" 27  نفر (45٪)  "بهتر" و 26  نفر (43٪)  "خیلی بهتر است." گزارش کردند . چهل وهفت درصد (47٪) از پاسخ دهندگان گزارش دادند که آنها "هرگز" داروی ضد درد  برای این کمر درد  استفاده نکرده بودند ، در حالی که 53٪ آنها  گزارش داده بودند که "گاهی اوقات."  از داروی ضد درد استفاده می‌کردند .  هشتاد و یک (81٪) گزارش دادند  که آنها تا به حال( پس از 10 سال ) دیگر دردی مشابه درد قبل .از تزریق  نداشتند . یعنی در واقع عودبیماری نداشتند .

به غیر از جراحی ستون فقرات که قبلا شرح داده، هیچ عوارض ستون فقرات دیگری  مشاهده نشد. به طور خاص، هیچ موردی از discitis، سپتی سمی، کوری، سردرد یا فیستول مایع مغزی نخاعی وجود نداشت.

 

نتیجه  پس از 5 سال پس از 10  سال
کسانی که جراحی شدند 18% 18%
کسانی که جراحی نشدند …    
خیلی بهتر 46.6% 43.3%
بهتر  36.4% 45%
همان درد 6.8% 8.3%
بدتر 10.2% 3.3%

جدول 1. خلاصه ای از کسانی که  مورد عمل جراحی قرار گرفتند و نیزعاقبت     بیمارانی که  نیاز به جراحی نداشتند پس از 5 و 10 سال پس از تزریق اوزون .

بحث

chemonucleolysis ازن برای herniations دیسک از 20 سال قبل  در کشورهایی مانند ایتالیا، هند، اسپانیا، آلمان، آرژانتین، کره و چین انجام شده است. نویسندگان این مقاله تنها از نتیجه  یک گزارش دیگر  با پیگیری  پنج ساله آگاه هستند ( 36) . آن مطالعه گزارش تزریق داخل دیسکی   اوزون در   6665 بیمار درمان شده در ایتالیا، اسپانیا و آرژانتین را گزارش کرده است . همه بیماران دچار فتق دیسک بودند و به  درمان‌های محافظه‌کارانه    مانند فیزیوتراپی و  درمان دارویی  پاسخ نداده بودند .. این بیماران با ازن intradiscal  و سپس  چهار تزریق پاراورتبرال درمان  شدند .  طبق آن مطالعه بهبود کامل  درد  در 80٪، بهبود نسبی  در 12٪ و عدم  بهبودی در 7٪ گزارش شده است.

تا آنجا ،که ما می‌دانیم مطالعه ما اولین   گزارش از نتایج بالینی 10 سال بعد از تزریق ازن intradiscal برای فتق دیسک کمری است. این مطالعه گذشته نگر  ( retrospective study)  است و  دو اشکال دارد  . . اولین  اشکال فقدان    یک گروه کنترل و اشکال دوم نرخ پیگیری در 10 سال است. با توجه به عدم وجود یک گروه کنترل، تفسیر اطلاعات از اثر بخشی اوزون  باید با احتیاط انجام شود. بیماران ممکن ابود  خود به خود بدون درمان  هم بهبود می‌یافتند . با این حال، این مطالعه بدون خطر بودن تزریق اوزون را نشان می‌دهد .در این مطالعه  نرخ پیگیری در ده 10 سال 70٪ بود .  با این حال، با توجه به اینکه این اولین گزارش از 10  سال پیگیری  بعد از تزریق ازن،می‌باشد این مطالعه اهمیت دارد .

در حالی که 20 درصد از این بیماران در نهایت تحت  عمل جراحی قرار ،گرفتتند . باقی بیماران توانستند به یک درمان  با دوام با یک یا دو، تزریق intradiscal بدست آورند . دوازده نفر از 19 بیماری که مورد عمل جراحی قرار گرفتند  در شش ماه اول جراحی .شدند . بنابراین در 12 نفر  یعنی(11٪)   تزریق داخل دیسکی ازن مؤثر نبود .  عده‌ای از بیماران هم که پس از 6 ماه دچار بیماری دیسک شدند دیسک پاره شده در محلی غیر از سطح تزریق شده بود  نکته مهم این است  که توجه داشته باشیم که، این بیماران شواهد طولانی مدت از DDD یا کلاس  دیسک  که به عمل جراحی فیوژن  ستون فقرات منجر  شود نشان ندادند .

اخیراً دو، مطالعات کور تصادفی  ( randomized, blinded studies) برای پی بردن به اثرات درمانی   اوزون انجام شده است ( 30). یکی از Gallucciو  همکاران  که نتایج یک مطالعه کور تصادفی از 159 بیمار اختصاص یافته به مقایسه تزریق  ازن همراه با استروئید با تزریق استروئید به تنهایی است. در این مطالعه غلظت  27 میکرو گرم در  سی سی بود و به طور متوسط 12 سی سی گاز ،  به  هر دیسک  تزریق شد  . در دو هفته نتایج بین دو گروه با توجه به اثر کوتاه اثر بودن  استروئیدها و مواد ،بیحس کننده  مساوی   بود .  پس از  سه ماه، ، نتایج تغییر معنی داری نداشتند  .  در شش ماه 74 درصد از بیمارانی که مورد تزریق  ازن  قرار گرفته بودند    نمره ODI کمتر از 20 درصد داشتند   . ، در حالی که تنها 47 درصد از گروه درمان شده با استروئید به این سطح از بهبود دست یافته بودند .

مطالعه دیگر  از Paoloni و  همکاران است(42)  که   نتایج حاصل از یک  مطالعه چند  مرکزی  (multicenter)  تصادفی، مطالعه دو سو کور( randomized, double-blinded study )  در مورد مقایسه  تزریق عضلانی، تزریق پاراورتبرال ازن با تزریق دارونما یا پلاسبو گزارش شده است. درپیگیری 6 ماهه  ، اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه بود  و  در  گروهی  که ازن  تزریق  شده بود  نتیجه بهتری داشتند .

 Muto و  همکاران ( 34 ) در یک  مقاله  گزارش نتایج درمان در  2200 بیماری که  تحت درمان با تزریق ازن intradiscal و foraminal قرار گرفته بودند و مدت    18 ماه پیگیری شده  بودند را   منتشر کردند . در این مطالعه طیف  گسترده ای از بیماریهای ستون فقرات  از جمله بیماری دژنراتیو  دیسک ، فتق دیسک، دیسک  جدا شده  ،  سندرم جراحی خورده  ، فتق دیسک کلسیفیه و فتق دیسک همراه با تنگی  کانال نخاعی  تحت درمان قرار گرفتند  . تزریق ازن در  فتق دیسک در یک سطخ    بهترین اثر درمانی را داشت (   64٪ عالی و 14٪ خوب یا نسبتا خوب)  در مورد  دیسک  دژنره اثر درمانی کمتر  بود ( 40٪ عالی، 39٪ خوب یا نسبتا خوب)، در  فتق دیسک کلسیفیه (34٪  عالی  و  19٪ خوب یا نسبتا خوب) و فتق دیسک  همراهی با تنگی کانال نخاعی     (25٪ عالی، 25٪ خوب یا نسبتا خوب) بوده است . در  همه   این مورد  حداکثر بهبودی   در 6 ماه اول  بود و نتایج در  18 ثابت بود . او نتیجه‌گیری  کرد که اثر تزریق اوزن بیش از   دارونما یا پلاسبو است. 

با توجه به فقدان یک گروه کنترل در  مطالعه ما ، نویسندگان این مقاله  به  بررسی ادبیات پزشکی  برای مطالعه  اثرات   نتیجه تزریق اپیدورال، دیسککتومی، و همچنین سیر طبیعی(natural history) بیماری دیسک کمری  پرداختند  . چندین  نویسنده بین درمان محافظه‌کارانه   و  عمل جراحی مطالعه  نموده اند . نتایج مساوی بوده اند   .      (3,4 ) اصولا برای مقایسه درمان غیر جراحی و جراحی برای فتق دیسک،چالش قابل توجهی در طراحی مطالعات تصادفی شده ( randomized trials)  وجود دارد . زیرا مواردی که جراحی  می‌شوند  نسبت به  درمان‌های غیر جراحی مقاوم هستند .

 این مطالعات نشان داد، در تجزیه و تحلیل قصد به درمان   (analysis  intent-to-treat   )،بود  بین درمان محافظه کارانه و جراحی تفاوت معنی داری بعد از یک تا دو سال وجود ندارد. درمان جراحی  در کوتاه‌مدت ،نتایج بهتری دارد  اما با گذشت زمان نتایج به تساوی کشانده می‌شوند . به طور کلی بیماران با علائم شدید تر مناسب برای  جراحی هستند در حالی که افراد با علایم خفیف تر مناسب   برای به تاخیر انداختن عمل جراحی هستند.

بیماران  باید  ریسک  و فایده روشهای   درمانی   مختلف را در انتخابات درمان در نظر بگیرند .  در تجربه ما، بیماران پس از تزریق ازن intradiscal بهبود  قابل‌توجهی ت در طی چندین هفته پس از تزریق پیدا .می‌کنند .

تعداد زیادی از  مقالات  نتایج طولانی مدت جراحی دیسککتومی را شرح داده اند .  یک مطالعه متا آنالیز (meta-analysis )      توسط هافمن و همکاران انجام شده  است که نشان می‌دهد که در   65 -85٪ از بیمارانی که تحت دیسککتومی قرار گرفته‌اند    درد  سیاتیک در یک سال  کاملاً بهبود یافته بود . با این حال، با گذشت زمان، درصد بیشتری از بیماران تحت  عمل جراحی  مجددستون    فقرات  قرار گرفته بودند . به طوریکه  در ده سال، در حدود 10٪ از بیماران مورد عمل جراحی مجدد ستون فقرات قرار گرفته بودند.

. Loupasis و همکاران یک  پیگیری طولانی مدت   از طریق نامه پستی در 109 بیمار پس از  7 تا 20 سال پس از دیسککتومی انجام دادند . بیست و هشت درصد از بیماران هنوز هم از درد قابل توجهی در کمر  یا پاها شکایت داشتند . شصت و پنج درصد بر اساس نمره استافر کاونتری ( Stauffer Coventry) از عمل راضی بودند . نرخ عمل مجدد  7.3٪ گزارش  شده بود و عمل جراحی مجدد 6 به طور متوسط 6 سال   پس از جراحی اولیه انجام شده بود  . عمل مجدد به علت عود دیسک  ،  بافت اسکار  یا  چسبندگی  و بی ثباتی مهره‌ها بوده است   . Carragee نتایج 2 سال (به طور متوسط ​​4.9 سال) در  149 بیمار که موردعمل    دیسککتومی قرار گرفته بودند را گزارش کرده است. در 11٪ از بیماران  عود دیسک  وجود داشت      و در کل  5٪ تحت عمل مجدد  قرار گرفتند .  Asch  نتایج 212 بیمار را  که تحت microdiscectomy برای فتق دیسک کمری قرار گرفته بودند منتشر کرد .

پس از   پیگیری متوسط حدود  دو سال، 11٪ درصد از بیماران عمل جراحی مجدد داشتند .  در  2٪ بیماران   عمل جراحی کمری  سوم انجام شده بود. هفتاد و شش درصد از بیماران در پیگیری نهایی از جراحی راضی بودند . تزریق ازن Intradiscal همان میزان موفقیت را بدون  عمل جراحی دارد  . مطالعه ما نشان داد که تنها 18 درصد از بیماران تحت درمان با ازون به عمل جراحی نیاز داشتند . گرفتن   با در نظر گرفتن اینکه  عده‌ای از بیماران در پیگیری بین  5  تا 10 سال شرکت نداشتند ،  اگر  بدترین حالت را در نظر بگیریم و فرض کنیم که  تمام بیمارانی که  نتوانستم پیگیری  کنیم نیاز به جراحی  داشتند (که کاملا بعید است، اما ممکن است). بر اساس این بدترین سناریو ، 43٪ بیماران در عرض 10 سال نیاز به جراحی داشتند .  حتی در این مورد، نتایج   نسبت به نتایج حاصل از سیر  طبیعی  بیماری و یا انواع دیگر درمان دیسک   کمری.قابل قبول به نظر می رسد. حتی اگر    18٪ (تا 43٪) بیماران  پس از تزریق  اوزون نیاز به جراحی دیسککتومی داشته باشند باز هم به نظر مولف تزریق اوزان به  عمل دیسککتومی   اولیه با ریسک   10٪ جراحی مجدد  ترجیح دارد .

درمان های  محافظه کارانه  باید قبل از عمل  جراحی  انجام  شوند . بیمارانی که مورد تزریق   نخاعی اپیدورال قرار می‌گیرند  اولا به طور  متوسط  باید  2.5   تزریق      انجام  دهند( 18) و ثانیا بین 25-72٪ این‌ها در عرض  2 سال نیاز  به عمل جراحی پیدا می‌کنند(19,20,21 ) . ثالثا سود بالینی تزریق استروئید محدود به بهبود گذرا در درد ساق پا است . مطالعه ما نشان داد که تنها 18 درصد از بیماران تحت درمان با ازون نیاز  به عمل جراحی در مدت پنج سال دارند .  در 10 سال،  گزارشی از جراحی اضافی وجود نداشت و همان‌طورکه در بالا  ذکر شد    اگر  بدترین حالت را در نظر بگیریم و فرض کنیم که  تمام بیمارانی که  نتوانستم پیگیری  کنیم نیاز به جراحی  داشتند (که کاملا بعید است، اما ممکن است). بر اساس این بدترین سناریو ، 43٪ بیماران در عرض 10 سال نیاز به جراحی داشتند . 

پانزده درصد از بیماران ما که جراحی شده بودند  دیسککتومی ایشان  مربوط  به دیسک تحت درمان با ازون بود  در حالی که 3 درصد  جراحی ستون فقرات به علت بیماری در دیسک دیگری بود  که مورد تزریق قرار نگرفته بود . تقریباً   90٪ از بیماران تنها یک تزریق منفرد ازن نیاز  داشتند    و کسانی که نیاز به  تزریق دوم اوزون داشتند اغلب  جند سال بعد بود. بنابراین ،در کل  88-90٪ از بیماران   5 و 10 سال پس از تزریق خوب بودند .

برخلاف تزریق استروئید، منافع تزریق   ازن  طولانی‌تر  و بهتر است   به این دلیل که مستقیماً   روی فتق دیسک  تاثیر می گذارد.

Lehnert آنالیز حجم دیسک در  MRI  283 بیمار مبتلا به رادیکولوپاتی  را که با تزریق داخل دیسک ( injection intradiscal) تحت درمان قرار گرفته بودند منتشر  کرد . 23)   (حجم دیسک   قبل و شش ماه پس از تزریق 3  میلی لیتر  گاز در داخل  دیسک و 7 میلی لیتر گاز در فضای preganglionic اندازه گیری شد. غلظت ازون 30 UG / ml بود. وی کاهش  آماری معنی دار در حجم دیسک به طور متوسط 8 درصد گزارش داد  و مقدار کاهش  حجم  دیسک  ارتباط   معکوس  با سن بیمار داشت .   ما مشاهده کردیم که از 53 بیمار  که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند   MRI کنترل بعد از درمان انجام شد در ، 42 نفر (79٪) کاهش   حجم فتق  دیسک تا  حدود 56٪ نشان داد.

همه  این بیماران بهبود بالینی قابل توجهی داشتند .دیگر نویسندگان نیز گزارش کرده اند که حجم فتق دیسک  همیشه با علائم بالینی ارتباط مستقیم ندارد . کم نشدن حجم   فتق دیسک  ممکن است با عث بد ترشدن درد نشوید  . (50).  بیماران بدون علایمی هستند که در   تی اسکن آنها  فتق دیسک دیده می‌شود .  ( 51).

در پاتوفیزیولوژی پارگی دیسک   علاوه‌بر  فشرده سازی ریشه های عصبی مواد  بیوشیمیایی ناشی از انحطاط دیسک نقش مهمی در ایجاد  درد دارد . به تازگی، نتایج آزمایشگاهی نشان داده است  که تزریف هسته دیسک(nucleus pulposus) اتولوگ در فضای اپیدورال می تواند موجب تغییرات مورفولوژیک و عملکردی  در ریشه های عصبی به دلیل افزایش فشار مایع endoneurial ( endoneurial fluid pressure )و کاهش جریان خون در گانگلیون ریشه پشتی (dorsal root ganglia) میشود در  نتیجه موجب    افزایش همزمان در تحریک پذیری(excitability ) میشود . و نیز حساسیت  به فشار مکانیکی را افزایش می‌دهد(mechanical hypersensitivity.)  (.52،53) 

 اخیرا  فسفولیپاز A2، تومور فاکتور نکروز α، متالوپروتئینازها  (Phospholipase A2  - tumor necrosis factor α   - , metalloproteinases)  و برخی مواد دیگر در مقادیر زیادی در  هسته دیسک ( nucleus pulposus)  دژنره شده پیدا شده است  .

این مواد قادر به آسیب ریشه های عصبی توسط دمیلینه شدن نسبی ریشه عصب که باعث افزایش   حساسیت مکانیکی ریشه عصبی می‌شود و در نهایت باعث  می‌شود  که ریشه های عصبی نسبت به فشارهای  مکانیک تحریک پذیرتر  باشند . به همین دلیل فشارهای مکانیکی حتی کم باعث تحریک پذیری بیش از حد و  پیدایش جریان های الکتریکی   شدید و  نابجا در آکسون آوران اولیه شده  که  به نوبه خود  باعث پارستزی نوروپاتیک و درد می‌شود .(    54،55)

مطالعات علوم پایه  بر روی  فعالیت های ازن، انجام شده در مراکز دانشگاهی  ایتالیا، نشان داد که مخلوطی از ازون و اکسیژن اثرات بیولوژیکی وابسته به دوز دارند ، .56،57،58،59،60 اوزن در  غلظت های "بالا" بود (30 -70 میکروگرم O3 / میلی لیتر O2)، اثرات تخریبی  بر  ساختار بافت دارد . در غلظت متوسط (20-30 میکروگرم O3 / میلی لیتر O2)  موجب   تنظیم سیستم ایمنی بدن می‌شود . در حالی که در غلظت پایین (<20 میکروگرم O3 / میلی لیتر O2) آن را به نظر می رسد باعث بهبود میکروسیرکولاسیون می‌شود . مطالعات تجربی نشان می دهد که در غلظت و حجم مناسب، ازن هیچگونه جهش  کروموزومی  ایجاد نمی‌کند .61

 مطالعات بافت شناسی، در مدل های حیوانی انجام شده ، نشان داده است  که تزریق  intradiscal ازن در غلظت های بالا (30 - 40μg O3 / میلی لیتر O2) موجب انحطاط سیتوزول و چروک شدن هسته دیسک میشود  ( .24،62) 

قرار گرفتن سلولهای فیبروبلاست سینوویال بدست آمده از بیماری  آرتریت روماتوئید در معرض ازن  باعث کاهش  عوامل  تولید پیش التهابی مانند  TNF-α، IL-1b و IL-6.28 (28). ابن اثرات  بیوشیمیایی ممکن است نقشی  در ا بهبود بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید   علاوه بر  کاهش حجم  سینوویال  است.

به نظر ما، ازن intradiscal ارائه می دهد یک راه مطمئنی برای درمان فتق دیسک کمری بدون عمل جراحی است . همانطور که در بالا گفته شد، ممکن بود  که این بیماران خود به خود بهتر  می شده اند . در حالی که تزریق ازن intradiscal ممکن است در تمام بیماران موثرنباشد، نسبت  نفع خطر آن جالب  است. آن دسته از بیماران که به تزریق پاسخ نمیدهند  هنوز هم ممکن است با  جراحی دیسککتومی درمان می شود. تزریق ازن Intradiscal در واقع یک در مان  محافظه کارانه  است  که نیاز به عمل جراحی و پس از آن عمل  جراحی را  کاهش دهد. ،برای نتیجه گیری اینکه  تزریق ازن intradiscal نسبت به درمان های  محافظه کارانه  دیگر برتر است و نیز  اعلام اینکه این روش  جایگزین معتبری برای درمان جراحی  باشد مطالعه تصادفی کنترل  (randomized control trials نیاز است . chemonucleolysis  به وسیله ازن،  یک روش کم خطر در  بین اقدامات محافظه کارانه موجود است . این روش جایگزین مناسبی یرای  دیسککتومی خصوصا در بیمارانی که اندیکاسیون مشخصی برای جراحی  ندارند  است. برای مطالعه بیشتر به درمان کم تهاجمی پارگی دیسک کمر  با اوزون مراجعه کنید .

منابع و رفرانس

  1. Choy DS: Percutaneous laser disc decompression. J Clin Laser Med Surg 1995; 13:125-126.
  2. Martin BI, Mirza SK, Cornstock BA, Gray DT, Kreuter W, Deyo RA. Are lumbar spine reoperation rates falling with greater use of fusion surgery and new surgical technology. Spine 2007; 32(19): 2119-2126.
  3. Weinstein JN, Tosteson TD, Lurie JD et al. Surgical vs non-operative treatment for lumbar disc herniation. The Spine Patients Outcomes Research Trial (SPORT): A randomized trial. JAMA 2006; 296: 2441-2450.
  4. Weinstein JN, Tosteson TD, Lurie JD et al. Surgical vs non-operative treatment for lumbar disc herniation. The Spine Patients Outcomes Research Trial (SPORT): Observational cohort. JAMA 2006; 296: 2451-2459.
  5. Atlas SJ, Keller RB, Wu YA, Deyo RA, Singer DE. Long-term outcomes of surgical and non-surgical management of sciatica secondary to a lumbar disc herniation: 10 year results from the Maine lumbar spine study. Spine 2005; 30(8): 927-935.
  6. Findlay GF, Hall BI, Musa BS: A 10-year follow-up of the outcome of lumbar microdiscectomy. Spine 1998; 23:1168–71.
  7. Gibson JNA, Grant IC, Waddell G: The Cochrane review of surgery for lumbar disc prolapse and degenerarive lumbar spondylosis. Spine 1999; 24:1820.
  8. Moore AJ, Chilton JD, Uttley D: Long-term results of microlumbar discectomy. Br J Neurosurg 1994; 8:319–26.
  9. Osterman H, Sund R, Seitsalo S, Keskimaki I: Risk of multiple reoperations after lumbar discectomy. A population based study. Spine 2003; 28(6): 621-627.
  10. Yorimitsu E, Chiba K, Toyama Y, Hirabayashi K: Long-Term Outcomes of Standard Discectomy for Lumbar Disc Herniation. A Follow-Up Study of More Than 10 Years. Spine 2001; 26:652-657.
  11. Asch HL, Lewis PJ, Moreland DB, Egnatchik JG, Yu J, Clabeaux DE, et al. Prospective multiple outcomes study of outpatient lumbar discectomy: should 75- 80% success rates be the norm? J Neurosurg 2002; 96: 34-44.
  12. Carragee EJ, Han MY, Yang B, Kim DH, Kraemer H, Billys J. Activity restrictions after posterior lumbar discectomy. A prospective study of outcomes in 152 cases with no postoperative restrictions. Spine 1999; 24(22): 2346-2351.
  13. Loupasis GA, Stamos K, Katonis PG, Sapkas G, Korres S, Hartofilakidis G. Seven- to 20 year outcome of lumbar discectomy. Spine 1999; 24(22): 2213-2317.
  14. Hoffman RM, Wheeler KJ, Deyo RA. Surgery for herniated lumbar discs. A literature synthesis. J Gen Int Med 1993; 8: 487-496. 2115.
  15. Fiume D, Sherkat S, Callovini GM, Parziale G, Gazzeri G: Treatment of the failed back surgery syndrome due to lumbosacral epidural fibrosis. Acta Neurochir (suppl) 1995; 64:116-118.
  16. Fritsch EW, Heisel J, Rupp S: The failed back surgery syndrome: Reasons, intraoperative findings, and long-term results: A report of 182 operative treatments. Spine 1996; 21:626-33.
  17. Ross JS, Robertson JT, Frederickson RC, Petrie JL, Obuchowski N, Modic MT et al: Association between peridural scar and recurrent radicular pain after lumbar discectomy: Magnetic resonance evaluation. ADCON-L European Study Group. Neurosurgery 1996; 38:855-61.
  18. Friedly J, Chan L, Deyo R. Increases in lumbosacral injections in the Medicare population: 1994-2001. Spine 2007; (32(16): 1754-1760.
  19. Carette S, Leclaire R, Marcoux S, Morin F, Blaise GA, St-Pierre A, et al. Epidural corticosteroid injections for sciatica due to herniated nucleus pulposus. NEJM 1997; 336(23): 1634-1640.
  20. Riew KN, Yin Y, Gilula L et al. The effect of nerve-root injections on the need for operative treatment of lumbar radicular pain. JBJS 2000; 82: 1589-1593.
  21. Gerszten PC, Smuck M, Rathmell JP, Simopoulos TT, Bhagia SM, Mocek CK et al. Plasma disc decompression compared to fluoroscopy-guided transforaminal epidural steroid injections for symptomatic contained lumbar disc herniation: a prospective, randomized, controlled trial. J Neurosurg Spine 2010; 12(4): 357-371.
  22. Soltes L, Mendichi R, Kogan G, Schiller J, Stankovska M, Arnhold J. Degradative Action of Reactive Oxygen Species on Hyaluronan. Biomacromolecules 2006; 7: 659-668.
  23. Lenhert T, Naguib NN, Wutzler S, Nour-Eldin NE, Bauer RW, Kerl JM, et al. Analysis of disk volume before and after CT-guided intradiscal and periganglionic ozone-oxygen injection for the treatment of lumbar disc herniation. J Vasc Interv Radiol 2012; 23(11):1430-1436.
  24. Iliakis E, Valadakis V, Vynios DH, Tsiganos CP, Agapitos E. Rationalization of the Activity of Medical Ozone on the Intervertebral Disc. A Histological and Biochemical Study. Rivista di Neuroradiologia 2001; 14(Suppl 1): 23-30.
  25. Kim YS, Jeon BC, Kwon KY. Ozone chemonucleolysis on the lumbar intervertebral disc of the rabbit. J Korean Neurosurgical Soc 2003; 34(6): 570-574.
  26. Tian JL, Zhang JS, Xiao YY, Liu JT, Yang B, Li JK, et al. Changes of CSF and spinal pathomorphology after high-concentration ozone injection into the subarachnoid space: an experimental study in pigs. Am J Neuroradiol 2007; 28: 1051-54.
  27. Han HJ, Kim JY, Jang HY, Lee B, Yoon JH, Jang SK, et al. Fluoroscopic-guided intradiscal oxygen-ozone injection therapy for thoracolumbar intervertebral disc herniations in dogs. In vivo 2007: 21:609-614.
  28. Chang JDS, Lu HS, Chang YF, Wang D. Ameliorative effect on ozone on cytokine production in mice injected with human rheumatoid arthritis synovial fibroblast cells. Rheumatol Int 2005; 26:141-151.
  29. Fuccio C, Luongo C, Capodanno P, Giordano C, Scafuro MA, Siniscalco D et al. A single subcutaneous injection of ozone prevents allodynia and decreases the over- expression of pro-inflammatory caspases in the orbito-frontal corext of neuropathic mice. Eur J Pharacol 2009; 603: 42-9.
  30. Gallucci M, Limbucci N, Zugaro L, Barile A, Stavroulis E, Ricci A, et al. Sciatica: Treatment with intradiscal and intraformainal injections of steroid and oxygen-ozone versus steroid only. Radiology 2007; 242: 907-913.
  31. Buric J, Molino Lova R. Ozone chemonucleolysis in non-contained lumbar disc herniations: a pilot study with 12 months follow-up. Acta Neurochir Suppl. 2005;92:93-7.
  32. Buric J. Ozone chemonucleolysis vs. microdiscectomy. Prospective controlled study with 18 months follow-up. Rivista Italiana di Ossigeno-Ozonoterapia 2005. 4: 49-54.
  33. Paradiso R, Alexandre A. The different outcomes of patients with disc herniation treated either by microdiscectomy, or by intradiscal ozone injection. Acta Neurochir Suppl. 2005;92:139-42.
  34. Muto M, Andreula C, Leonardi M. Treatment of herniated lumbar disc by intradiscal and intraforaminal oxygen-ozone (O2-O3) injection. J Neuroradiol. 2004 Jun;31(3):183-9.
  35. Bonetti M, Fontana A, Cotticelli B, Volta GD, Guindani M, Leonardi M. Intraforaminal O(2)-O(3) versus periradicular steroidal infiltrations in lower back pain: randomized controlled study. AJNR Am J Neuroradiol. 2005 May;26(5):996- 1000.
  36. Alexandre A, Buric J, Paradiso R, Salgado H, Murga M, Coro L et al. Intradiscal injection of O2-O3 to treat lumbar disc herniations. Results at five years. Rivista Italiana di Ossigeno-Ozonoterapia 2002; 1: 165-169.
  37. Andreula CF, Simonetti L, De Santis F, Agati R, Ricci R, Leonardi M. Minimally invasive oxygen-ozone therapy for lumbar disk herniation. AJNR 2003; May;24(5):996-1000.
  38. Bonetti M, Fontana A, Albertini F. CT-guided oxygen-ozone treatment for first degree spondylolisthesis and spondylolysis. Acta Neurochir Suppl. 2005;92:87-92.
  39. Ying WZ, Mei JC, Min WZ. Percutaneous treatment of lumbar disc herniation by oxygen-ozone injection. A clinical study of 322 cases. Rivista Italiana di Ossigeno- Ozonoterapia 2005; 4:6-8.
  40. Alexandre A, Coro L, Azuelos A, Buric J, Salgado H, Murga M et al. Intradiscal injection of oxygen-ozone gas mixture for the treatment of cervical disc herniations. Acta Neurochir Suppl. 2005; 92:79-82. 2341.
  41. He XF, Xiao YY, Li YH, Lu W, Chien Y, Chien HW et al. Percutaneous intradiscal O2-O3 injection to treat cervical disc herniation. Revista di Neuroradiologia 2005; 18: 75-78.
  42. Paoloni M, Sante L, Cacchio A, Apuzzo D, Marotta S, Razzano M et al. Intramuscular oxygen-ozone therapy in the treatment of acute back pain with lumbar disc herniation. Spine 2009; 34(13): 1337-1344.
  43. Lo Guidice G, Valdi F, Gismondi M, Prosdocimo G, de Belvis V. Oxygen-ozone therapy for lumbar disk herniation. Am J Ophthalmology 2004: 138(1): 175-177.
  44. Ginanneschi F, Cervelli C, Milani P, Rossi A. Ventral and dorsal root injury after oxygen-ozone therapy for lumbar disk herniation. Surg Neur 2006; 66: 619-621.
  45. Devetag Chalaupka F, Caneve G, Mauri M, Zaiotti G. Thunderclap headache caused by minimally invasive medical procedures: Description of two cases. Headache 2007:47(2): 293-295.
  46. Bo W, Longyi, C, Jian T, Guangfu H, Hailong F Weidong L. et al. A pyogenic discitis at C3-C4 with associated ventral epidural abscess involving C1-C4 after intradiscal ozone chemonucleolysis. Spine 2009; 34(8): E298-E304.
  47. Gazzeri R, Galarza M, Neroni M, Esposito S, Alfieri A. Fulminating septicemia secondary to oxygen-ozone therapy in lumbar disc herniation. Case report. Spine 2007; 12(3): E121-E123.
  48. Steppan J, Meaders T, Muto M, Murphy KJ. A metaanalysis of the effectiveness and safety of ozone treatments for herniated lumbar discs. JVIR 2010; 21(4): 534-548
  49. Magalhaes FN, Dotta L, Sasse A, Teixeira MJ, Fonoff ET. Ozone therapy as a treatment for low back pain secondary to herniated disc: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Pain Physician 2012; 15:115-E129.
  50. Fraser RD, Sandhu A, Gogan WJ: Magnetic resonance imaging findings 10 years after treatment for lumbar disc herniation. Spine 1995; 20:710-714.
  51. Wiesel SW, Tsourmas N, Feffer HL: A study of computer-associated tomography. The incidence of positive CAT scans in asymptomatic group of patients. Spine 1984; 9:549-51.
  52. Takebayashi T, Cavanaugh JM, Ozakatay AC, Kallakuri S, Chen C: Effect of nucleus pulposus on the neural activity of dorsal root ganglion. Spine 2001; 26:940- 945.
  53. Yabuki S, Kikuchi S, Olmarker K, Myers RR: Acute effects of nucleus polposus on blood flow and endoneurial fluid pressure in rat dorsal root ganglia. Spine 1998; 23:2517-2523.
  54. Chen C, Cavanaugh JM, Ozakaty AC, Kallakuri S, King DI: Effects of phospholipase A2 on lumbar nerve root structure and function. Spine 1997; 22:1057- 1064. 2455.
  55. Olmarker K, Larsson K: Tumor necrosis factor α and nucleus pulposus induced nerve root injury. Spine 1998; 23:2538-2544.
  56. Bocci V, Luzzi E, Canadeschi F, Paulesu L: Studies on the biological effects of ozone. Biotherapy 1994; 7:83-90.
  57. Bocci V: Ozone as Janus: this controversial gas can be either toxic or medically useful. Mediators Inflamm 2004; 13:3-11.
  58. Paulesu L, Luzzi E, Bocci V: Studies on the biological effects of ozone. Induction of tumor necrosis factor alfa on human leukocytes. Lymphokine e Cytokine Research 1991; 10:409-412.
  59. Verrazzo G, Coppola L: Hyperbaric oxygen, oxygen-ozone therapy and rheologic parameters of blood in patients with peripheral occlusive arterial disease. Undersea Hyperbar Med 1995; 2:17-22.
  60. Viebahn R (ed): The use of ozone in medicine. 2nd ed. Heilderberg: Karl F Hang Publishers, 1994.
  61. Bocci V: [Compressione dei meccanismi di azione e possibilità terapeutiche], in Bocci V (ed): Ossigeno-Ozonoterapia. Casa editrice Ambrosiana 2000, pp 161-163.
  62. Jucopilla N, Dall"Aglio R, Ferrarese C: Effetti dell"0203 sul disco intervertebrale di suino. Presented on the 1° Congress of International Medical Ozone Society of Italy, Siena, November 2-4, 2000.

 

 

مقالات پربازدید